lunes, 31 de diciembre de 2007

Efímero.....


Remata o ano...e loito pola integridade física das cousas....ainda que todo sexa efímero.

domingo, 30 de diciembre de 2007

SILUETAS


El deleite y gusto por las formas. Estética en estado puro.

Un extraño se acerca.



A inquedanza do descoñecido, mundos oníricos cheos de misterios por descubrir......

lunes, 24 de diciembre de 2007

Nadal....


Estas festas satúranme , pero prefiro tomar o lado máis divertido de todo esto. A imaxe foi tomada hai dous anos en Lisboa...unha cidade para perderse.

jueves, 20 de diciembre de 2007

HAI ALGUÉN AHÍ?



Convídame alguén a pasar? ou invádeche a soidade?

Máis reflexos


Máis espellos, reflexos con sinuosas formas. Espirais, sen principio e sen final.

miércoles, 19 de diciembre de 2007

PERSEGUINDO A OTTO





A " Fotografía subxetiva" foi o termo que reutilizou o autor Otto Steinert como un retorno á "nova fotografía" que foi introducida nos anos xx pola Bauhaus, como unha reorientación creativa e expresiva das utilidades da fotografía.
Na actualidade ten certo paralelismo co arte abstracto contemporáneo e conceptual, non obxetivo, surrealista, informal...
A ´"foto subxetiva" case se pode entender coma unh das tendencias propias da fotografa de posguerra.
Neste traballo, "Perseguindo a Otto" intentamos homenaxear a este autor.
Unha vez, chegado o seu fin os días expostos deste traballo conxunto, de clase, Na Casa Da Xuventude de Ourense, decido mostrar algunhas das fotos que preseleccionei.

A IDEA: reflexos
O TEXTO:
Nun espazo calquera, un día calquera.
¿Cal é a auténtica realidade?
A meirande importancia
reflíctese nunha simple ollada.
Quen non ve é porque non quere mirar.

De alma a alma


Non ten truco, é unha fotografía real. O escenario é a India e reflexa o instante decisivo no que un neno e un elefante sincronizan as súas mentes e os seus corpos.
Se no noso interiror ainda pervive un chisco, unha porción de animal, dentro do animal actúa unha pegada de natureza humana.
Autor: Gregory Golbert, El Pais Semanal

VIAXAR


Cando viaxamos, normalmente temos un destino, un lugar e un tempo concreto para levar a cabo a nosa aventura persoal, mais decátome que quizáis o mais importante non é alcanzar ó noso destino, senon, o camiño percorrido pra chegar ali.....Nese momento de atoparse entre dúas terras, unha reflexiona consigo mesma, é un viaxe cada teu interior.