A DESPEDIDA

Esta é unha homenaxe que lle adico a tódalas persoas galegas (e do mundo enteiro)
que tiveron que deixalo todo en busca dunha vida mellor.
Poderiamos estar a falar de calquera dos nosos avós ou mesmo pais.
¿Quen de nós non ten a metade da familia esparexida por medio mundo?
Pequenos retazos que conforman unha narración sencilla e que, cecáis non faga xustiza,
pero está conxugada desde a humildade que nos levou tan lonxe e que, asolagados
pola saudade nos trouxo de volta

PORQUE SUEÑO YO NO LO ESTOY

"Sólo encuentro momentos realmente felices en mi soledad.
Mi soledad es mi palacio. Ahí tengo mi silla, mi mesa y mi cama, mi viento y mi sol.
Cuando estoy sentada fuera de mi soledad, estoy sentada en el exilio,
estoy sentada en un país engañoso"

Lávalée des avalés

Fuente: Léolo de Jean_Claude Lauzon

NOS CONFINS DA TERRA